Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /libraries/cms/application/cms.php on line 470
Z dziejów Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Zielonej Górze (1951–2011) - Bibliotekarz Lubuski

Z dziejów Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Zielonej Górze (1951–2011)

Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Zielonej Górze została powołana 1 marca 1951 roku jako Centralna Biblioteka Pedagogiczna. Decyzję o utworzeniu biblioteki podjął Wydział Oświaty Wojewódzkiej Rady Narodowej. Rozpoczęła swoją działalność w niewielkim pokoiku na poddaszu kamienicy przy ulicy B. Chrobrego 21 (obecnie numer 26). Organizatorem i pierwszym dyrektorem biblioteki był Marian Makarewicz. Od początku borykał się z ogromnymi trudnościami kadrowymi i organizacyjnymi, a po trzech miesiącach zrezygnował z kierowania biblioteką.

W maju 1951 roku zarządzeniem Ministra Oświaty bibliotece nadano statut, ustalający jej cele i zadania: gromadzenie dzieł w zakresie pedagogiki i nauk pokrewnych oraz dyscyplin wiedzy objętych programami szkolnymi; pomoc w doskonaleniu zawodowym nauczycieli, innych pracowników oświaty i kandydatów na nauczycieli; organizowanie pedagogicznych bibliotek powiatowych.

Kilka miesięcy później placówkę przemianowano na Pedagogiczną Bibliotekę Wojewódzką. W lipcu zatrudniono pierwszego bibliotekarza – Teresę Korobacz. Księgozbiór przesłany przez Ministerstwo Oświaty liczył wtedy 97 woluminów. Sukcesywnie powiększały go dary od Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Kadr Oświatowych, Związku Nauczycielstwa Polskiego, Państwowych Zakładów Wydawnictw Szkolnych, szkół i innych instytucji.

Z początkiem września 1951 roku funkcję dyrektora objął Jan Zeman, który tworzył od podstaw Pedagogiczną Bibliotekę Wojewódzką w Zielonej Górze. Zgromadził znakomity księgozbiór zgodny z potrzebami nauczycieli, a profil zbiorów przez niego wyznaczony okazał się najbardziej właściwy przez kolejne dziesięciolecia.

Jego zastępcą w latach 1953–1957 była Antonina Kuśnierz. Wspólnie organizowali sprawnie działającą sieć powiatowych bibliotek pedagogicznych – placówek niezbędnych dla potrzeb rosnących i dokształcających się rzesz nauczycieli. Do realizacji tego zadania służył dział opieki nad bibliotekami w terenie, tzw. Dział Terenowy. Sprawował on opiekę nad bibliotekami powiatowymi w zakresie doboru księgozbioru i szkolenia bibliotekarzy, zaznajamiał kierowników z przepisami i zasadami pracy bibliotekarskiej oraz udzielał rzeczowej pomocy przy organizacji warsztatu pracy. Odpowiadał również za organizację kursokonferencji i narad szkoleniowych.

Pierwszą powiatową bibliotekę pedagogiczną utworzono w październiku 1951 roku w Świebodzinie. Jej kierownikiem został tamtejszy nauczyciel Józef Wydrzycki – notabene stryj Czesława Niemena. Kolejno powstawały następne powiatowe biblioteki pedagogiczne: w Głogowie, Gorzowie, Międzyrzeczu, Nowej Soli, Sulechowie, Sulęcinie, Żaganiu, Żarach (1952). W następnych latach biblioteki powiatowe tworzono w: Krośnie Odrzańskim (1953), Skwierzynie, Strzelcach Krajeńskich, Szprotawie (1954), Gubinie, Lubsku, Wschowie i Słubicach (1956). W sumie powołano 17 powiatowych bibliotek pedagogicznych podległych merytorycznie i administracyjnie PBW w Zielonej Górze.
W połowie listopada 1951 roku otwarto wypożyczalnię i po raz pierwszy udostępniono zbiory czytelnikom, których na koniec roku było 51. Rok później, w kwietniu 1952 roku zorganizowano pierwszą wystawę książek zatytułowaną „Plan sześcioletni i walka o pokój”.
Od początku księgozbiór biblioteki gromadzono w oparciu o wskazania Ministerstwa Oświaty, wytyczne reformy szkolnictwa i programy nauczania. Brano pod uwagę potrzeby środowiska, ogólną liczbę szkół, ich specyfikę oraz liczbę kształcących się nauczycieli i kierunki studiów. Na pierwszym miejscu znajdowała się literatura naukowa, która stanowiła około 59% ogółu zbiorów oraz dzieła klasyków marksizmu. Kolejne miejsce zajmowały nauki społeczne, pedagogika, literatura piękna i psychologia. Księgozbiór był również wzbogacany o nabytki antykwaryczne, głównie wydawnictwa encyklopedyczne, słownikowe, bibliograficzne oraz dzieła z teorii i historii literatury polskiej.
W styczniu 1953 roku bibliotekę przeniesiono do dwuizbowego lokalu o powierzchni 90 metrów kw. mieszczącego się w budynku zajmowanym przez Wojewódzki Wydział Oświaty przy Placu Słowiańskim 9. Urządzono w nim pierwszy kącik czytelniczy i przeprowadzono pierwsze badania czytelnictwa wśród nauczycieli szkół miejskich i wiejskich.
W tym początkowym okresie, mimo wielu niedogodności, czytelnicy często wyrażali swoją wdzięczność i zadowolenie z usług biblioteki w postaci pozytywnych opinii i listów, kierowanych do dyrekcji. Jedna z czytelniczek napisała:
„Od 1952 r. nawiązałam stały kontakt z PBW, korzystając z powiększającego się stale księgozbioru, śledząc uważnie jej rozwój i ciągły wzrost wartościowych pozycji. Pamiętam, jak niewygodnie wspinało się po ciemnych, wąskich schodach budynku przy ulicy B. Chrobrego, w którym wysoko na poddaszu mieściła się biblioteka w małej salce, gdzie z trudem można się było poruszać w poszukiwaniu potrzebnych książek.

Mimo tych trudnych warunków, pracujący tam ludzie witali mnie zawsze pogodnie uśmiechnięci, starali się jak najlepiej i najszybciej wyszukać potrzebne mi pozycje. Dobrze pamiętam toczone z pośpiechem rozmowy z dyrektorem PBW, który niejednokrotnie informował mnie o swych ostatnich »zdobyczach«. Skrzętnie je chwytałam, bo nie tylko oddawały ogromną pomoc w mej niełatwej pracy samokształceniowej, ale także ułatwiały pracę zawodową w Wojewódzkim Ośrodku Doskonalenia Kadr Oświatowych [...]” [1].

W pierwszych latach działalności stosowano różnorodne formy propagandy, w celu poinformowania jak największej grupy nauczycieli o działalności biblioteki:
• rozsyłano drukowane ulotki o pracy PBW do liceów,
• wyświetlano barwne ogłoszenia w kinach,
• przygotowywano duże wystawy we współpracy z Wojewódzką i Miejską Biblioteką Publiczną, Wojewódzkim Ośrodkiem Doskonalenia Kadr Oświatowych i Dyrekcją Okręgową Szkolnictwa Zawodowego,
• w okresie obchodów Dni Oświaty, Książki i Prasy wykorzystywano witryny większych sklepów do umieszczenia pięknie oprawionych książek, i barwnych plakatów,
• umieszczono stałą ekspozycję nowości książkowych w Wydziale Oświaty Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej,
• kolportowano książki pedagogiczne i popularnonaukowe w szkołach małych miast i wsi.
Działania te przynosiły efekty; liczba zapisanych czytelników systematycznie rosła – z 51 czytelników w 1951 roku do 688 w 1954 roku.

W organizowaniu pracy placówki pomagała dyrektorowi Zemanowi Janina Jaczewska, pełniąca od 1957 roku funkcję wicedyrektora. Razem stworzyli z Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej ważną placówkę oświatową, która stała się w tamtym okresie ośrodkiem ruchu umysłowego wśród nauczycieli miasta Zielonej Góry i województwa.

Zgromadzili i opracowali jedyny w Zielonej Górze księgozbiór z zakresu nauk pedagogicznych i humanistycznych. Wspólnie tworzyli tradycję naszej biblioteki oraz kształtowali atmosferę ogromnej życzliwości i chęci służenia czytelnikom swoją wiedzą i doświadczeniem. Wobec braku wyższych uczelni, placówek i bibliotek naukowych, PBW wraz z powiatowymi bibliotekami pedagogicznymi, spełniała niezwykle istotną rolę w intelektualnej aktywizacji nauczycieli Ziemi Lubuskiej.

W 1957 roku nasza placówka znów musiała zmienić lokalizację. We wrześniu przeniesiono ją do budynku Szkoły Podstawowej nr 9 przy ulicy Strzeleckiej. Przeznaczono dla niej dwie odległe od siebie izby o łącznej powierzchni 85 metrów kw. i osobną piwnicę.

Ta zmiana nie była korzystna; miejsca na pracę i księgozbiór było mniej niż poprzednio. Księgozbiór nie mieścił się na półkach magazynowych, dlatego też składowano go w różnych miejscach: w wypożyczalni, pracowni, gabinecie dyrektora, szafach ustawianych w holu oraz w piwnicy. Warunki były na tyle trudne, że niekiedy czytelnicy byli zmuszeni czytać na stojąco. Taki stan rzeczy utrudniał normalną pracę, a rozproszony księgozbiór uniemożliwiał często odszukanie danej pozycji dla czytelnika.

Początek lat 60. przyniósł ożywienie w działalności bibliotek pedagogicznych. W tym czasie realizowano reformę szkolnictwa, wprowadzającą m.in. obowiązkową naukę w ośmioklasowej szkole podstawowej. Biblioteki pedagogiczne, wraz z powstałymi w 1960 roku okręgowymi ośrodkami metodycznymi, zobligowane były do pomocy w realizacji reformy. Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka stała się wtedy ważną placówką w systemie doskonalenia nauczycieli. Współpracowała z Wojewódzkim Ośrodkiem Doskonalenia Kadr Oświatowych oraz z Wydziałem Pedagogicznym ZNP, z którymi łączyły ją podobne cele i zadania – zainteresowanie nauczycieli rozwojem czytelnictwa.

W 1963 roku nastąpiła kolejna zmiana lokalu. Decyzją Prezydium Miejskiej Rady Narodowej Biblioteka otrzymała pomieszczenia w zabytkowej willi przy ul. Sienkiewicza 10, do której wprowadziła się w lipcu 1964 roku. Cała powierzchnia biblioteki obejmowała pięć pomieszczeń o łącznym metrażu 150 metrów kw. We wrześniu otwarto wypożyczalnię, a Czytelnię urządzono w tzw. ogrodzie zimowym. Warunki pracy dla pracowników i czytelników były trudne. Całkowicie przeszklona ściana południowa w miesiącach letnich zbytnio nagrzewała pomieszczenia, natomiast w okresie zimowym ze względu na źle funkcjonujące centralne ogrzewanie temperatura sięgała zaledwie 14 stopni C. [2].

 

W 1969 roku Prezydium Miejskiej Rady Narodowej przydzieliło bibliotece jeszcze dwa pomieszczenia, będące mieszkaniem prywatnym. Po przeprowadzeniu prac adaptacyjnych urządzono w nich nową wypożyczalnię i czytelnię.

Lata 70. – czas reformy systemu oświaty i dostosowywania bibliotek do nowych zadań. Ilość czytelników systematycznie wzrastała w związku z przejęciem zadań wspierania i doskonalenia kadr oświatowych. Od września 1971 roku naszą biblioteką kierował Jerzy Kozłowski, wieloletni nauczyciel szkół zielonogórskich. Jego zastępczynią była Danuta Saniewska-Telecka. Z usług PBW korzystało wtedy blisko 2500 czytelników.

W tym czasie w bibliotece przeprowadzano liczne zajęcia z przysposobienia bibliotecznego dla nauczycieli uczestniczących w kursach przygotowawczych, organizowanych przez Instytut Kształcenia Nauczycieli i Badań Oświatowych w Zielonej Górze, dla studentów I roku studiów humanistycznych Wyższej Szkoły Pedagogicznej oraz dla uczniów szkół średnich. Studenci wydziałów bibliotekoznawstwa i informacji naukowej odbywali u nas praktyki.

Dla wizytatorów z Kuratorium Oświaty i Wychowania przygotowano i wyeksponowano w osobnej sali specjalny księgozbiór podręczny, prezentujący najnowsze publikacje z zakresu kierowania i zarządzania szkołą, problematyki wizytacji i hospitacji lekcji, oceny pracy nauczyciela oraz postępu pedagogicznego.

Od 1 maja 1974 roku funkcję dyrektora powierzono Danucie Saniewskiej-Teleckiej, a wicedyrektorem została Aleksandra Zjawin. W okresie 13 lat kierowania Biblioteką Danuta Saniewska-Telecka stworzyła znakomity warsztat informacyjny. Pod jej kierunkiem rozwijała się i wzbogacała służba informacyjna, czyniąc z placówki podstawowy warsztat pracy nauczyciela.

W 1975 roku zakończył się okres przeprowadzek. W ciągu 24 lat działalności Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka funkcjonowała w czterech siedzibach: na poddaszu kamienicy przy ul. Bolesława Chrobrego 21 (1951–1953), w dwuizbowym pomieszczeniu przy Placu Słowiańskim 9 (1954–1956), w Szkole Podstawowej nr 9 przy ul. Strzeleckiej (1957–1963) oraz w willi przy ul. Sienkiewicza 10 (1964–1975).

W czerwcu 1975 roku Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka przeniosła się do nowo wybudowanego budynku przy alei Wojska Polskiego 9. Powstał on z inicjatywy władz miejskich, które znając trudną sytuację, zarówno Biblioteki Pedagogicznej, jak i publicznej, podjęły decyzję o budowie nowego gmachu dla obu bibliotek wojewódzkich.

Projekt budynku opracowała inż. Adriana Kłosińska, a inwestycję sfinansowano z „Funduszu Budowy Szkół i Internatów”. Budowa trwała sześć i pół roku. Uroczyste otwarcie nowego gmachu odbyło się 6 czerwca, a patronat nad tym wydarzeniem objął ówczesny wojewoda zielonogórski Jan Lembas. Obie biblioteki – publiczna i pedagogiczna – funkcjonują w tym budynku do dzisiaj.

Pomieszczenia, które przeznaczono dla PBW, znajdują się na trzech piętrach, liczą około 1300 metrów kw. i są przystosowane do działalności bibliotecznej. Każdy wydział otrzymał oddzielne pomieszczenie, co znacznie uspraw¬niło działalność biblioteczną i umożliwiło jej rozszerzenie.
Rok 1975 to także czas reformy administracyjnej. Zlikwidowano powiaty i utworzono 49 województw. Działające od lat 50. powiatowe biblioteki pedagogiczne zostały włączone do Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej jako filie. W skład ówczesnej sieci bibliotek pedagogicznych wchodziło oprócz PBW w Zielonej Górze 10 placówek terenowych: w Gubinie, Krośnie Odrzańskim, Lubsku, Nowej Soli, Sulechowie, Szprotawie, Świebodzinie, Żaganiu, Żarach oraz w Wolsztynie, który znalazł się w granicach województwa zielonogórskiego [3].

 

 
W latach 80. kontynuowano dotychczasowe kierunki działania, ze szczególnym zwróceniem uwagi na: rozwój działalności informacyjnej oraz intensyfikację oddziaływania na środowisko nauczycielskie w celu zwiększenia aktywności czytelniczej nauczycieli. Ściśle współpracowano z administracją oświatową w Zielonej Górze, z wizytatorami metodykami, Komendą Chorągwi i Hufca ZNP. Zapraszano na spotkania rady pedagogiczne szkół, podczas których zapoznawano nauczycieli z działalnością biblioteki oraz dokonywano tematycznych przeglądów bibliograficznych. Organizowano konferencje metodyczne dla nauczycieli i bibliotekarzy szkolnych.

We wrześniu 1987 roku dyrektorem została Aleksandra Zjawin, a zastępcą – Janina Wilczek. Miesiąc później (16 października) odbyła się uroczystość nadania naszej bibliotece imienia Marii Grzegorzewskiej – wybitnego humanisty, pedagoga, twórczyni Instytutu Pedagogiki Specjalnej. Akt nadania wręczył Kurator Oświaty i Wychowania w Zielonej Górze Henryk Baturo.

Rok później, z okazji 100-lecia urodzin patronki, dokonano odsłonięcia tablicy pamiątkowej. Uroczystości towarzyszyła sesja popularnonaukowa, poświęcona znaczeniu działalności Marii Grzegorzewskiej dla rozwoju pedagogiki specjalnej oraz kierunkom rozwoju szkolnictwa specjalnego.
Od 1 stycznia 1991 roku stanowisko dyrektora objął Dariusz Świdkiewicz, a wicedyrektorem została Stefania Krystyna Nowicka. Dyrektor kontynuował dotychczasowy kierunek rozwoju PBW przyjęty przez swoich poprzedników, kładąc szczególny nacisk na utworzenie z biblioteki centrum informacji pedagogicznej.

Lata 90. były dla biblioteki okresem licznych spotkań autorskich, wykładów, lekcji bibliotecznych dla uczniów szkół średnich, seminariów dla nauczycieli oraz konferencji, przybliżających pedagogom problemy edukacji czytelniczej (warto wspomnieć o wykładach prof. Marii Januszewicz z UZ nt. Tradycji romantycznych w okresie Młodej Polski).

W tym czasie znacznie wzrosła liczba czytelników i ogólnie rola bibliotek pedagogicznych jako ośrodków informacji oświatowej. Wraz ze zmianami gospodarczymi i rozwojem szkolnictwa prywatnego, wzrosło zapotrzebowanie na nowe zawody i specjalności. Do PBW trafiali studenci różnych kierunków, nie tylko pedagogicznych. W 1994 roku zarejestrowanych było 5880 czytelników, którzy wypożyczyli ogółem ponad 33 tys. książek.

W kwietniu 1991 roku nasza placówka uroczyście obchodziła jubileusz 40-lecia działalności. W programie obchodów znalazły się wystąpienia: dyrektora Dariusza Świdkiewicza Działalność PBW w Zielonej Górze na rzecz środowiska nauczycielskiego, Józefa Jackowskiego – kierownika filii w Nowej Soli oraz Stanisława Rzeźniczaka – kuratora Oświaty i Wychowania. Interesujący wykład na temat Roli biblioteki pedagogicznej w procesie edukacji wygłosiła dr Jadwiga Andrzejewska – pracownik Instytutu Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego.

Z dniem 1 lipca 1997 roku dyrektorem biblioteki została Stefania Krystyna Nowicka, powołując na swojego zastępcę Marzenę Szafińską-Chadałę. Organem prowadzącym naszej placówki został Samorząd Województwa Lubuskiego w Zielonej Górze.

Reforma systemu edukacji wprowadzona w kwietniu 2000 roku spowodowała większe zainteresowanie usługami i zbiorami Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej. Nastąpił znaczny wzrost odwiedzin, wypożyczeń i liczby nowych czytelników. Zbiory Biblioteki, łącznie z filiami, liczyły około 430 tysięcy książek.

W 2001 roku obchodzono uroczyście kolejny jubileusz – 50-lecia działalności. Z tej okazji przygotowano wystawę okolicznościową prezentującą historię i rozwój PBW. Patronat nad uroczystymi obchodami jubileuszu objęli marszałek województwa lubuskiego Andrzej Bocheński oraz senator Zbyszko Piwoński.

Referaty na temat historii i dnia dzisiejszego PBW wygłosiły: Marzena Szafińska-Chadała i Jolanta Elżbieta Jordan, a Danuta Saniewska przybliżyła zagadnienie Roli bibliotek w systemie oświaty w okresie reform. Przygotowano okolicznościowe materiały: Informator o Bibliotece, Wykaz publikacji pracowników PBW w Zielonej Górze w latach 1951–2000 oraz spis nowości z zakresu pedagogiki, psychologii i zbiorów specjalnych.

1 marca 2006 roku w Czytelni uruchomiono Internetowe Centrum Informacji Multimedialnej, które powstało w ramach projektu Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego. Dzięki niemu biblioteka oferowała czytelnikom bezpłatny dostęp do komputerów i internetu. Centra multimedialne zostały również otwarte we wszystkich filiach.

Od 1 września 2007 roku stanowisko dyrektora objęła Marzena Szafińska-Chadała, a zastępcą została Małgorzata Janicka. Już na początku dyrektor wdrożyła nowy program „Komputeryzacja - Komunikacja – Współpraca”, w którym określiła priorytety w zarządzaniu Biblioteką. Są nimi:
• zmiana wizerunku,
• komputeryzacja,
• promocja placówki i jej działań w środowisku lokalnym,
• nawiązanie współpracy z nowymi instytucjami,
• podniesienie jakości pracy biblioteki.

We wrześniu 2007 roku rozpoczęto prace remontowe mające na celu radykalną zmianę wyglądu i poprawę warunków pracy w bibliotece. Odnowiono wszystkie pomieszczenia, zakupiono nowe meble i sprzęt multimedialny. W efekcie przeprowadzonych prac techniczno-remontowych biblioteka zyskała nowy i estetyczny wygląd, a standard świadczonych dla czytelników usług został podniesiony.

Zmiany w zakresie poprawy funkcjonalności naszego obiektu zostały zauważone i docenione przez władze Zielonej Góry. W konkursie urbanistycznym „Zielona Góra bez barier 2008” nasza placówka otrzymała wyróżnienie w kategorii obiekt użyteczności publicznej.

W 2008 roku dyrektor Szafińska-Chadała opracowała program „Informatyzacja Biblioteki”, który zgłosiła do dofinansowania w ramach „Kontraktu wojewódzkiego dla województwa lubuskiego na lata 2007–2008”. Pozytywna ocena projektu pozwoliła pozyskać środki na kompleksową komputeryzację biblioteki.

W styczniu 2009 roku rozpoczęto wdrażanie oprogramowania bibliotecznego PROLIB MARC 21 w celu komputeryzacji biblioteki. Tradycyjne katalogi przestały być jedynym źródłem informacji o naszych zbiorach. Do systemu w pierwszej kolejności zaczęto wprowadzać nowe książki, aby czytelnicy mogli je jak najszybciej wypożyczać za pośrednictwem katalogu online. Do tej pory wprowadzono do bazy około 20% naszych zbiorów.

Wiosną 2010 roku rozpoczęto poważne prace remontowe związane z termomodernizacją budynku głównego oraz wymianą szybów wentylacyjnych i okien. Był to okres uciążliwy zarówno dla pracowników, jak i czytelników. Przez dłuższy okres biblioteka była zamknięta, a później pracowała w skróconym wymiarze czasu. Od stycznia 2011 roku udostępniamy czytelnikom nasze zbiory i usługi w odnowionym i ocieplonym budynku.

* * *
Przedstawiony zarys historii Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Zielonej Górze ukazuje, jak w ciągu 60 lat działalności nasza placówka przekształciła się z niewielkiej biblioteki funkcjonującej na poddaszu w placówkę, będącą współczesnym centrum informacji.

Szeroka działalność biblioteki nie byłaby możliwa bez fachowej i dobrze przygotowanej kadry. Wszyscy nauczyciele bibliotekarze posiadają wyższe wykształcenie z przygotowaniem pedagogicznym oraz kwalifikacje bibliotekarskie. Osoby zatrudnione na stanowiskach kierowniczych ukończyły ponadto studia podyplomowe z zakresu organizacji i zarządzania oświatą. Doświadczona kadra pedagogiczna zapewnia użytkownikom fachowe doradztwo w poszukiwaniach bibliograficznych oraz kompleksową obsługę czytelniczą i informacyjną.

Nasi pracownicy, oprócz warsztatowej działalności bibliotekarskiej, prowadzą lekcje biblioteczne dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych, organizują spotkania literackie dla środowiska lokalnego, organizują szkolenia i warsztaty dla nauczycieli i bibliotekarzy szkół lubuskich, wygłaszają wykłady dla studentów Uniwersytetu Zielonogórskiego. Działają również aktywnie w organizacjach i stowarzyszeniach, m.in. Stowarzyszeniu Bibliotekarzy Polskich, Związku Nauczycielstwa Polskiego, Niezależnym Samorządnym Związku Zawodowym „Solidarność”.

Przez cały okres 60-letniej działalności Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka starała się zawsze jak najlepiej zaspokajać potrzeby szerokiego środowiska oświatowego: nauczycieli, pedagogów, studentów i uczniów. Zadanie to udawało się realizować za sprawą wsparcia organu prowadzącego oraz dzięki odpowiedzialnej kadrze kierowniczej i zaangażowanym nauczycielom bibliotekarzom, którzy zawsze rozumieli ideę i znaczenie upowszechniania literatury pedagogicznej dla rozwoju lubuskiej oświaty i nauki.



Małgorzata Lubieniecka-Siadaczka
PBW im. M. Grzegorzewskiej w Zielonej Górze

 

[1] Z listu czytelniczki - kierowniczki Sekcji Języka Polskiego Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Kadr Oświatowych w Zielonej Górze (1954).

[2] Zob. J. Żelichowska, Ewolucja funkcji oświatowej Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Zielonej Górze w latach 1945-1975, Zielona Góra 1978, s. 38-39 (praca magisterska).

[3] Zob. Decyzja Kuratora Oświaty i Wychowania z dnia 15 sierpnia 1975 / Wytyczne nr 8, zał. 5 Biul. inf. KOS 1975 nr 26, s. 78–80.